Spitfire Mk.Vb, 452 Sqn, Kenley, Anglia, Brendan „Paddy” Finucane (Eduard 1/48)
To ostatni z “szczęśliwej siódemki” Spitfirów Mk.V z Eduarda w 1/48, które zacząłem w 2022 roku. Od początku wiedziałem, że serię zwieńczy słynny Spitfire słynnego asa, Irlandczyka “Paddiego” Finucana, czyli Spitfire Mk.Vb AB852 “UD-W” z zieloną koniczynką. Samolot ten wyglądał dziwnie na tle ponad sześciu tysięcy innych Spitfirów Mk.V. Jako jeden z pierwszych Spitfirów Mk.V produkcji Castle Bromwich odziedziczył niektóre elementy jak kołpak śmigła, czy rury wydechowe z wcześniejszych Spitfirów Mk.II produkowanych przez tę fabrykę. Jako samolot, który trafił do służby w dywizjonie 452 zaraz przed rozkazem zmiany kamuflażu z zielono brązowego na zielono szary otrzymał nietypowe malowanie w którym szary był ciemniejszy od zielonego. Wbrew pozorom nie było to w sierpniu 1941 jakimś wyjątkiem. Kilka przesłanek wyjaśniających możliwe powody dlaczego tak się stało jest wymienionych w tym artykule. Wreszcie przy okazji robienia tego Spitfira zaprojektowałem kolejne elementy do druku 3D, które uzupełniają możliwości zrobienia serii Spitfirów Mk.V nie ujętych jak dotąd w wydaniach Eduarda. Mówię głównie o kołpaku Rotol Universal Spinner, przejściowych rurach wydechowych z trójkątnymi wylotami, czy podwoziu stosowanym w Spitfirach Mk.II i Mk.V produkcji Castle Bromwich. Modele STL tych elementów są jak zwykle do ściągnięcia, a link do plików znajdziecie w tym artykule.
Skopiuj adres i wklej go w swoim WordPressie, aby osadzić
Skopiuj i wklej kod na swoją witrynę, aby osadzić element