Modele samolotówNasze modele

Avia S-199

101 Tayeset, Cheyl Ha’avir. Herzliya, Izrael, lipiec 1948

Po budowie Harriera* musiałem zbudować coś przyjemniejszego 🙂. Wybór padł na Avię S-199 z owiewką Erla z zestawu „hybrid” Eduarda. W sumie jestem bardzo zadowolony z tej decyzji. Model składa się bez jakichkolwiek problemów. Sama koncepcja połączenia plastiku z żywicą bardzo mi się podoba – teoretycznie nie trzeba się martwić o drukowanie części, które i tak człowiek by sobie wydrukował. Niestety, w praktyce Eduard dostaje „B”. A wszystko przez to, że żywica, której użyli, jest okropnie krucha. Niektóre elementy były połamane już w pudełku, a inne łamały się przy próbie odcięcia od podpór (pomimo używania moich ulubionych cążek GodHand, które znakomicie sprawdzają się przy moich własnych wydrukach). Same detale są bardzo dobre i wydruk jest w 99% bezproblemowy, ale niestety parę elementów musiałem sobie dokupić z Cults3d i wydrukować samemu.

Jak już napisałem, budowa była absolutnie bezproblemowa. Jedyne elementy, jakie musiałem dorobić samemu, to przewody przy goleniach podwozia. Obydwa żywiczne poleciały w kosmos, jak je odcinałem od podstawek i po prostu dorobiłem zastępcze z drucika.

Okazało się, że przypadkiem miałem w magazynie właściwy kolor (akryl 3rd Gen AK 11016 Gray Green), więc stwierdziłem, że pomaluję cały model akrylami na podkładzie VMS (No-Peel Primer, Black). Do kokpitu zmieszałem od ręki ciemnoszary a na sam samolot poszedł ten „zielonkawy” prosto z butelki.

Oznaczenia i pasy przy ogonie kadłuba pomalowałem z użyciem masek, które sam sobie wyciąłem po zeskanowaniu arkusza Eduarda. I tutaj miałem jedyny problem podczas tego etapu. Ponieważ nie miałem niebieskiego akryla, który mi pasował, to użyłem lakieru MRP (Insignia Blue, MRP-124). Nie wiem czy to był problem z maskami czy niedokładnie wyczyściłem plastik przed malowaniem, ale część oznaczeń się oderwała i musiałem je przeszlifować i pomalować ponownie.

Brudzenie itp. zrobiłem z użyciem różnych pigmentów i farb olejnych (AK, Mig, 502 Abteilung). Na koniec zabezpieczyłem wszystko matowym akrylem VMS.

Podsumowując, bardzo przyjemny model i zdecydowanie polecam. Gdyby tylko Eduard użył trochę mniej kruchej żywicy, nie miałbym się do czego przyczepić.

* – który tak mnie zestresował, że nie mogę się przełamać żeby skończyć o nim artykuł i go opublikować 🙂

Udostępnij: